×zamknij
Dodaj firmę
Zleć remont lub budowę, dodaj swoje ogłoszenie jako wykonawca lub zleceniodawca. Znadź fachowca do konkretnej roboty. Urzązaj przetargi na prace związane z domem lub ogrodem. Podyskutuj na forum.
Zaloguj»Login:Hasło:
Nie masz konta? Zarejestruj się!
Budujesz? remontujesz?
Szukasz pracy? Ogłoś się tutaj!
Szukaj artykułów:
Tytuł, słowa kluczowe:
artykuł Ogród zimowy to rodzaj przeszklonej zwykle dobudówki. Nie bez powodu nazywa się ją ogrodem – tu bowiem znajdują miejsce różnorodne gatunki roślin. Jednak zieleń to nie wszystko. Jak urządzić tę przestrzeń, by była oazą relaksu?
więcej »
artykuł Konstrukcje na bazie szkieletu drewnianego, płyty warstwowe, pruski mur, keramzytobeton, pustaki ceramiczne, panele styropianowe - każde ma swoje wady i zalety a podstawowym założeniem jest gotowy już fundament.
więcej »
artykuł W ogrodzie tym ważne jest praktycznie wszystko. Dlatego też sprawą kluczową staje się odpowiedni plan, który zadba o całą aranżację. Najdrobniejsze pomyłki lub nieuwaga w doborze dodatków przyczynić się mogą na zachwianie całej równowagi.
więcej »
Szukam firmy od dezynfekcji. Ktoś korzystał może z usług...
rychu23, wczoraj 19:11
Niestety czasem ciężko sobie poradzić z gryzoniami i trzeba zdać się na usługi...
Morwa, wczoraj 19:00
Jaki samochód ciężarowy wybrać do firmy w celu lokalnej i regionalnej dystrybucji? Jakiej...
adamm90, wczoraj 14:11
 

Bezspoinowe systemy ociepleń

Dom, by dobrze spełniał swoje funkcje i zapewniał komfortowe warunki mieszkaniowe dla domowników, musi zapewniać ciepło. W sytuacji, gdy koszty utrzymania stają się coraz większe, trudno jest wyobrazić sobie budynek nieocieplony, gdyż właśnie przez ściany ucieka najwięcej ciepła. Już od ponad 30 lat, w Polsce z powodzeniem stosuje się metodę lekką mokrą, zwaną także bezspoinowym systemem ociepleń (BSO). System ten polega na przymocowaniu do ściany zewnętrznej warstwowego układu, który składa się z materiału termoizolacyjnego, warstwy zbrojonej, którą stanowi siatka z włókna szklanego zatopiona w zaprawie klejącej i zaprawy tynkarskiej. Za stosowaniem tego rodzaju docieplenia budynku przemawiają przede wszystkim względy ekologiczne, ekonomiczne, a także system certyfikacji.

Na rynku spotyka się głównie dwa rodzaje systemów. Jako warstwę termoizolacyjną można użyć płyt styropianowych lub płyt z wełny mineralnej. Jednoznacznie nie da się określić, który z nich jest skuteczniejszy. Wszystko zależy od indywidualnych potrzeb. Dobry system ociepleniowy to taki, który w konkretnej sytuacji nadaje ścianom odpowiednie parametry techniczne i użytkowe.

Rozwiązania opierające się na styropianie są łatwiejsze w wykonaniu, a także bardziej atrakcyjne pod względem ceny. Oferta jest także bardziej rozbudowana systemowo. Częściej stosowana jest przez inwestorów indywidualnych. Natomiast rozwiązania oparte na bazie wełny mineralnej są nieco droższe, jednak często zalecane są przez projektanta lub inwestora przy realizacji zadań inwestycyjnych, gdyż materiał ten, w przeciwieństwie do styropianu jest niepalny. Ocieplenia wełną mineralną bardzo często stosuje się w obiektach użyteczności publicznej.

Niezależnie od rodzaju użytego materiału, podstawowym wymogiem jest zachowanie ciągłości termoizolacyjnej w każdej fazie prowadzonych robót, gdyż wskutek jej przerwania znacznemu pogorszeniu ulega skuteczność eksploatacji ocieplenia (przy różnicach temperatur na zewnątrz i wewnątrz powierzchni ściany elewacyjnej powstają mostki termiczne). Na ciągłość termoizolacji, oprócz prawidłowego wykonawstwa, wpływ mają także specyfikacja konstrukcji budynku i jakość użytych materiałów.

Elewację budynku można ocieplać dopiero w momencie, gdy zakończone zostaną wszelkie roboty związane z zabezpieczeniem ścian przed możliwością ich zawilgocenia. Wiąże się to z likwidacją zacieków od wód opadowych i gruntowych a także symptomów ich wtórnego wystąpienia. W szczególności dotyczy to takich stref budynku, jak: dachy, systemy orynnowania, ogniomury, attyki i gzymsy, cokoły ław fundamentowych, balkony, tarasy i loggie, stolarka otworowa, przejścia instalacji lub innych elementów budynku przez płaszczyzny ocieplane, schody zewnętrzne, mocowanie poręczy i balustrad itp. Tak zwane prace „mokre” wewnątrz budynku powinny być zakończone z odpowiednim wyprzedzeniem lub być tak zorganizowane, by nie dochodziło do nadmiernego wzrostu wilgoci w ocieplanych ścianach zewnętrznych.

Jednak na trwałość systemu BSO największy wpływ ma prawidłowe wykonanie poszczególnych etapów prac. Zanim rozpoczęte zostaną roboty ociepleniowe, należy odpowiednio określić optymalną grubość izolacji termicznej. Zbyt cienka jej warstwa nie spełni swojego zadania, a zbyt gruba jest po prostu nieopłacalna.
Prac nie powinno się rozpoczynać także wtedy, gdy odspaja się wierzchnia część materiału ściennego, gdy na powierzchni muru widoczne są destrukcyjne zmiany lub występuje powierzchniowe łuszczenie się podłoża. Powierzchnia ściany musi być oczyszczona, wolna od resztek zaprawy, luźnych kawałków tynków, pyłu, tłuszczu a także wykwitów, które mogłyby spowodować rozwarstwienie ocieplonej ściany.

Ważnym elementem całego systemu BSO jest dylatacja, czyli kilkucentymetrowa warstwa przestrzeni między gruntem a pierwszym rzędem izolacji. Pozostawienie jej jest niezbędne z uwagi na fakt, że grunt pod wpływem mrozu czasami się podnosi, a jego parcie na warstwę izolacji zniszczyło by elewację.

Wyboru materiału do ocieplenia dokonuje się z uwagi na ich parametry. Styropian jest lekki, odporny na wilgoć i łatwo się go obrabia, ale ma gorsze właściwości akustyczne i prawie nie przepuszcza pary wodnej. Jego największą zaletą jest to, że jego cena jest niska. Natomiast wełna mineralne charakteryzuje się wysoką przepuszczalnością, umożliwia także akumulację ciepła w ścianie zewnętrznej, ale jest zdecydowanie droższa.

Wielu producentów materiałów do ociepleń oferuje jedynie część składników systemu, takie jak zaprawy klejące i zbrojące, siatkę, podkład gruntujący oraz tynk. Pozostałe materiały zwykle trzeba dokupić oddzielnie. Warunkiem skutecznej termoizolacji jest użycie izolacji zgodnie z zaleceniami producenta systemu.

Jeśli decydujemy się na użycie styropianu, najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie wyrobu samogasnącego klasy EPS 70 z prostymi krawędziami lub brzegami wyprofilowanymi na pióro i wypust (na ich połączeniach nie powstają mostki termiczne). Zamiast białego można użyć tego z dodatkiem grafitu, popularnie zwanego „dalmatyńczykiem”, który charakteryzuje się lepszymi właściwościami izolacyjnymi. Styropian używany do ocieplania powinien być sezonowany przynajmniej przez osiem tygodni, dlatego też bezwzględnie trzeba sprawdzać datę produkcji. Nowo wyprodukowany styropian kurczy się. Jednocześnie, nie powinien on zalegać na placu budowy dłużej niż siedem dni, a miejsca, w których zmienił swą barwę na żółtą, należy przeszlifować.

W przypadku stosowania wełny mineralnej, do wyboru mamy elastyczne płyty z twardej wełny, o zaburzonym układzie włókien lub tańsze z wełny lamelowej, posiadającej włókna prostopadłe do powierzchni, których montowanie jest łatwiejsze, gdyż są one mniejsze i lepiej przylegają do ściany.

Izolacyjność termiczna obu materiałów jest porównywalna. Styropian charakteryzuje się jednak gorszymi właściwościami akustycznymi, jednak jest materiałem odpornym na korozję biologiczną i związki chemiczne.

Kolejnym dylematem jest wybór kleju lub zaprawy klejącej. Ich gatunek zależy od pokroju podłoża oraz rodzaju i grubości materiału izolacyjnego. W sprzedaży są zaprawy klejące, którymi można przyklejać płyty ocieplenia w temperaturze nawet około 0°C.

Bez względu na rodzaj używanego kleju, niektóre miejsce ocieplanej ściany trzeba dodatkowo wzmocnić kołkami. Tymi strefami wymagającymi umocnienia są naroża domu, a także miejsca wokół okien i drzwi. Zastosowania dodatkowych wzmocnień wymagają także ocieplenia wykonywanego na warstwie nośnej z betonu komórkowego oraz dom, którego wysokość przekracza 8m, a także niższe, które narażone są na działanie silnych wiatrów. Kołki dobiera się w zależności od rodzaju ściany i grubości ocieplenia. Ogólnie, do zamocowania 1m2 izolacji używa się określonej liczby łączników: do styropianu – 4 szt., a do wełny mineralnej – 6-8 szt. W przypadku ocieplania ścian drewnianych, szkieletowych i pustaków, używa się kołków wkręcanych, natomiast do ścian murowanych z pełnych elementów stosuje się kołki wbijane.

Po zamocowaniu izolację wzmacnia się warstwą zbrojącą wykonaną ze specjalnej zaprawy i wtopionej w nią siatki z włókna szklanego. Na to ponownie nakłada się warstwę zaprawy. Zbrojąca część systemu ociepleń powinna schnąć co najmniej 48 godzin. Po tym czasie na podłoże nanosi się warstwę gruntu pod tynk zewnętrzny. Sugeruje się, by do gruntowania używać podłoża tynkarskiego w kolorach zgodnych z kolorystyką tynku. Czas schnięcia takiego podkładu to minimum 24 godziny. Po tym czasie można przystąpić do wykonania warstwy elewacyjnej.

W przypadku izolacji styropianem można zastosować prawie każdy rodzaj tynku: akrylowy, mineralny, silikatowy. By zmniejszyć koszty można zastosować także tynk mineralny lub polimerowo-mineralny.

Akryl zalecany jest szczególnie do styropianów. Charakteryzuje się niską paroprzepuszalnością i nasiąkliwością, a także dobrą przyczepnością do podłoża. Materiał ten jest odporny na zabrudzenia i uszkodzenia mechaniczne.

Tynki silikatowe zalecane są do wełny mineralnej. Bardzo dobrze przepuszczają parę wodną, mają także dużą odporność na działanie mikroorganizmów. Są łatwe w nałożeniu, ale niestety drogie.

Do wełny bardziej zalecane są także tynki silikonowe. Podobnie jak silikaty charakteryzują się dobrą paroprzepuszalnością, a także odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Jednak są kłopotliwe w nakładaniu, ale nie brudzą się tak bardzo, gdyż deszcz zmywa z nich zanieczyszczania.

Tynki mineralne sprawdzają się także lepiej z wełną mineralną. Są paroprzepuszalne, odporne na wysoką temperaturę. Są najtańszym materiałem, jednak przed użyciem wymagają rozrobienia z wodą w dokładnie określonych proporcjach. Nie mamy wśród nich tak szerokiego wyboru pod względem barwy, jak w przypadku pozostałych tynków, jednak można je malować farbą silikonową lub silikatową.

Odpowiednio przygotowaną masę lub zaprawę tynkarską nakłada się przy użyciu długiej pacy wykonanej ze stali nierdzewnej, a następnie rozprowadza cienką, równomierną warstwę. Kolejnym krokiem jest usunięcie nadmiaru zaprawy do grubości kruszywa zawartego w masie. Następnie zaciera się ją bo uzyskania żądanej struktury tynku.

By ocieplenie wykonane w systemie bezspoinowym spełniało swoje funkcje, musi być wykonane w odpowiednich warunkach pogodowych. Optymalna temperatura dla takich prac, to od 5 do 20 °C, przy braku opadów. Wskazane jest, by jak najszybciej położyć tynk, który stanowi barierę dla czynników atmosferycznych i promieniowania UV w dostępie do styropianu.

Trwałość ocieplenia wykonanego w systemie BSO szacuje się na co najmniej 30 lat, przy założeniu, że prowadzone są okresowe konserwacje wyprawy tynkarskiej.
By ten rodzaj termoizolacji spełniał swoje zadania, ważne jest także to, by na wszystkich etapach prac nie dopuszczać do powstawania rażących błędów i uchybień. Nieprawidłowości, np. na etapie wykonawstwa zlecenia, mogą ujawnić się w postaci odspojeń płyt styropianowych lub dużych rys w wyprawie tynkarskiej.




autor: Joanna Zając

Wasze komentarze ...

Brak komentarzy.

Zaloguj się aby dodać nowy komentarz.

Powiązane branże: Termoizolacje
Podobne: Ochrona przeciwsłoneczna pomieszczeń a klimatyzacja, Czy warto samodzielnie docieplić budynek?, Ile kosztuje docieplenie budynku?, Styropian styropianowi nierówny, Ocieplanie budynku krok po kroku
Słowa kluczowe: wełna mineralna, termoizolacja, audyt energetyczny, termomodernizacja, ocieplenie poddasza, bso, ocieplenie ścian, styropian, wełna mineralna, tynk akrylowy