×zamknij
Dodaj firmę
Zleć remont lub budowę, dodaj swoje ogłoszenie jako wykonawca lub zleceniodawca. Znadź fachowca do konkretnej roboty. Urzązaj przetargi na prace związane z domem lub ogrodem. Podyskutuj na forum.
Zaloguj»Login:Hasło:
Nie masz konta? Zarejestruj się!
Budujesz? remontujesz?
Szukasz pracy? Ogłoś się tutaj!
Szukaj artykułów:
Tytuł, słowa kluczowe:
artykuł Ogród zimowy to rodzaj przeszklonej zwykle dobudówki. Nie bez powodu nazywa się ją ogrodem – tu bowiem znajdują miejsce różnorodne gatunki roślin. Jednak zieleń to nie wszystko. Jak urządzić tę przestrzeń, by była oazą relaksu?
więcej »
artykuł Konstrukcje na bazie szkieletu drewnianego, płyty warstwowe, pruski mur, keramzytobeton, pustaki ceramiczne, panele styropianowe - każde ma swoje wady i zalety a podstawowym założeniem jest gotowy już fundament.
więcej »
artykuł W ogrodzie tym ważne jest praktycznie wszystko. Dlatego też sprawą kluczową staje się odpowiedni plan, który zadba o całą aranżację. Najdrobniejsze pomyłki lub nieuwaga w doborze dodatków przyczynić się mogą na zachwianie całej równowagi.
więcej »
Szukam firmy od dezynfekcji. Ktoś korzystał może z usług...
rychu23, wczoraj 19:11
Niestety czasem ciężko sobie poradzić z gryzoniami i trzeba zdać się na usługi...
Morwa, wczoraj 19:00
Jaki samochód ciężarowy wybrać do firmy w celu lokalnej i regionalnej dystrybucji? Jakiej...
adamm90, wczoraj 14:11
 

Jakie podłoże pod drewniany taras?

Aby nasz taras po jakimś czasie przykro nas nie zaskoczył należy odpowiednio przygotować podłoże. Podłoże na którym będzie wykonany taras, musi być stabilne, twarde i równe.

Taras drewniany jest łatwy do wykonania, ale zanim staniemy przed wysokością zadania ułożenia legarów i desek trzeba przygotować podkład pod taras. Pierwszą czynność jaką powinniśmy wykonać jest dokładne usunięcie darni, na oczyszczoną powierzchnię należy wysypać tłuczeń. Jego warstwa powinna mieć około 10-15 cm grubości. Grubość ta powinna zabezpieczyć przed ewentualnym przerastaniem chwastów przez podłoże. Aby jednak lepiej zabezpieczyć się przed przerastaniem chwastów można zastosować inny wariant. Na oczyszczoną warstwę ziemi układamy włókninę chroniącą przed chwastami a następnie wysypujemy tłuczeń. Inny sposób na podkład pod drewniany taras to ułożenie na zagęszczanym piasku warstwy chudego betonu grubości około 10 cm. Trzeba pamiętać o zazbrojeniu go metalową siatką. Taka posadzka betonowa musi być wykonana ze spadkiem około 3% umożliwiającym odpływanie wody na zewnątrz – do ogrodu. Sposób montażu tarasu należy koniecznie dostosować do rodzaju podłoża.

Układanie na tłuczniu

Najpierw co 50 cm – ustawia się regulowane wsporniki (z reguły z polipropylenu), dzięki którym płaszczyzna tarasu znajduje się na odpowiedniej wysokości i uzyska odpowiedni spadek. Wsporniki, które są położone najbliżej domu, powinny być tak usytuowane, żeby ich górna granica była oddalona od ściany nie więcej niż 4-5 cm. Następnie do wsporników, w rozstawie co 50 cm, mocuje się legary. Zawsze układa się je równolegle do budynku. Każdy legar powinien być z dwóch stron przykręcony śrubą do wspornika. Dostępne są wsporniki o różnej wysokości – od 10 do 50 cm. Dzięki temu możliwe jest dostosowanie poziomu ułożenia legarów i desek do wysokości, na jakiej znajdują się drzwi, które mają prowadzić na taras. Na legarach układa się deski tarasowe, mocując je jedną z trzech metod – śrubami, blaszkami albo klejem. Sposób należy dostosować do usytuowania tarasu względem stron świata.

Przykręcanie śrubami

Użyte do tego celu śruby powinny być ze stali nierdzewnej lub z mosiądzu. Ich długość musi być równa dwukrotnej wysokości montowanej deski. Przykręca się je we wszystkich miejscach łączenia legarowania z deską tarasową, przy dwóch jej brzegach – około 1,5 cm od krawędzi. Po zamontowaniu tarasu główki śrub są widoczne. Można je zamaskować, zamalowując specjalną emalią w kolorze drewna. Jest to najtrwalszy sposób montażu, który umożliwia ograniczenie pracy drewna przez mocniejsze dokręcenie śrub. Sposób ten stosuje się od strony południowej, pozwala on na łatwą wymianę wypaczonych elementów. Należy bowiem pamiętać, że decydując się na niezadaszony taras od strony południowej, trzeba się liczyć z tym, że co jakiś czas niektóre wypaczone elementy trzeba będzie wymienić na nowe.

Klejenie

Na fragmenty legarów, które będą łączyły się z deską tarasową, wystarczy nanieść klej elastyczny (jednoskładnikowy poliuretanowy lub MS polimer) przeznaczony do stosowania na zewnątrz. Można to zrobić za pomocą pistoletu ręcznego. Taki sposób mocowania sprawdzi się od strony północnej, wschodniej i zachodniej. Jeśli taras ma być usytuowany od południa lub południowego zachodu, na klejenie można zdecydować się tylko wtedy, gdy będzie on zadaszony. W takiej sytuacji trzeba go będzie regularnie polewać wodą w słoneczne, upalne dni.

Za pomocą blaszek przykręcanych do legara – dwie zewnętrzne części blaszki wchodzą w boczne wyżłobienia – wpusty deski. Ten sposób mocowania można stosować jedynie od północy, w miejscu mało nasłonecznionym – tam, gdzie drewno w najmniejszym stopniu narażone jest na zmiany wymiarów.
Niezależnie od wybranej metody między deskami trzeba pozostawiać odstęp 5-10 mm, aby umożliwić pracę drewna, które w gorące dni będzie wysychało i się kurczyło, a w deszczowe pęczniało.
Jako stabilny fundament stosowane są także płyty betonowe o wymiarach 30x30x4 cm, które wykonane są z lekkim spadkiem dla odprowadzenia wody. Odległość między płytami betonowymi (środek płyty) powinna wynosić maksymalnie 50 cm, ażeby zapobiec uginaniu się drewna nośnego. W celu zagwarantowania odwodnienia zalecane jest położenie warstwy żwiru na grubości około 15 cm. Dla dokładnego wypoziomowania płyty betonowej należy położyć warstwę piasku grubości 5 cm.

Beton pozwala najprecyzyjniej poziomować taras i można stosować na nim wszystkie rodzaje podkładek pod legary. Trzeba jednak pamiętać, że wylewka powinna być nachylona, aby umożliwić swobodny odpływ wody (różnica poziomów wylewki powinna wynosić 1–2 cm), a więc na betonowej wylewce poziomowanie tarasu będzie najważniejsze. Na betonie można rozstawić nie tylko wsporniki, ale również kliny z tworzywa sztucznego albo przykleić do niego drewniane podkładki. Jednak zanim to zrobimy, betonowy podkład należy pokryć poliuretanową powłoką malarską. W ten sposób podłoże zostanie zabezpieczone przed zaplamieniem związkami garbnikowymi wypłukiwanymi z drewna podczas deszczu.

Kliny, tak jak wsporniki, rozstawiane są co 50 cm. W każdym miejscu układa się po dwa kliny z polietylenu. Każdy klin po obu stronach ma ostre i naprzemienne zęby, dzięki czemu może być ustawiony w sposób stabilny i zapobiegający przesunięciom. Wysokość układu dwóch klinów można zwiększyć przez ich przesunięcie. Każdy ząb pozwala na zwiększenie wysokości o 0,5 mm. Połączenie pozostanie stabilne, ponieważ ząbki klinów uniemożliwiają niekontrolowany ruch. Dodatkowo taras można podnieść, układając na klinach plastikowe klocki, które należą do systemu Knudsen. Dzięki różnym kombinacjom możliwe jest podniesienie poziomu powierzchni tarasu od 5 mm do 30 cm.
Do klinów i wsporników ułożonych na betonowym podkładzie wkrętami mocuje się legar – zawsze z dwóch stron.

Drewniane podkładki, na których mają być ułożone legary, muszą być z drewna oleistego, na przykład z uciętych kawałków legarów. Jeżeli chcemy je zastosować, trzeba je najpierw przykleić do podkładu, a dopiero potem do nich legary. Wszystkie boki podkładek należy pokryć klejem. Do mocowania tarasowych desek musimy używać specjalnych klejów poliuretanowych i MS polimerów przeznaczonych do stosowania na zewnątrz. Do legarów mocuje się deski tarasowe. Podobnie jak przy budowaniu tarasu na podkładzie z tłucznia także tym razem możliwe jest zastosowanie jednej z trzech metod – przykręcania śrubami, klejenia albo mocowania blaszkami. Jednak przy wykorzystaniu drewnianych podkładek deski najczęściej są przyklejane. To, jakie podkładki pod legary zastosować, zależy od podłoża, na jakim budowany jest taras. Beton czy tłuczeń kamienny w różnym stopniu pozwalają poziomować legary. A gdy idzie o stabilność konstrukcji oraz zapewnienie odpływu wody spod tarasu i cyrkulacji powietrza (by zwiększyć żywotność tarasu), precyzja jest najważniejsza.




autor: Katarzyna Kafel

Wasze komentarze ...

Brak komentarzy.

Zaloguj się aby dodać nowy komentarz.

Powiązane branże: Inne
Podobne: Kojec i buda dla psa, Nowy balkon w istniejącym budynku, Lukarny, Rodzaje schodów, Budujemy komin w domu
Słowa kluczowe: budowa tarasu, taraz drewniany, legary, poziomowanie, wsporniki, podkład, tłuczeń