×zamknij
Dodaj firmę
Zleć remont lub budowę, dodaj swoje ogłoszenie jako wykonawca lub zleceniodawca. Znadź fachowca do konkretnej roboty. Urzązaj przetargi na prace związane z domem lub ogrodem. Podyskutuj na forum.
Zaloguj»Login:Hasło:
Nie masz konta? Zarejestruj się!
Budujesz? remontujesz?
Szukasz pracy? Ogłoś się tutaj!
Szukaj artykułów:
Tytuł, słowa kluczowe:
artykuł Ogród zimowy to rodzaj przeszklonej zwykle dobudówki. Nie bez powodu nazywa się ją ogrodem – tu bowiem znajdują miejsce różnorodne gatunki roślin. Jednak zieleń to nie wszystko. Jak urządzić tę przestrzeń, by była oazą relaksu?
więcej »
artykuł Konstrukcje na bazie szkieletu drewnianego, płyty warstwowe, pruski mur, keramzytobeton, pustaki ceramiczne, panele styropianowe - każde ma swoje wady i zalety a podstawowym założeniem jest gotowy już fundament.
więcej »
artykuł W ogrodzie tym ważne jest praktycznie wszystko. Dlatego też sprawą kluczową staje się odpowiedni plan, który zadba o całą aranżację. Najdrobniejsze pomyłki lub nieuwaga w doborze dodatków przyczynić się mogą na zachwianie całej równowagi.
więcej »
A będziesz robić coś z balkonem oprócz wymiany szyb? Bo mi też balkony z reguły kojarzą mi...
rychu23, 22 cze 18:27
Oj kuchnia to zdecydowanie moje miejsce Pomijając sprzęt AGD to lubie mieć różne...
rychu23, 22 cze 18:26
Powiem Ci że mi oprócz standardowego jakiegoś modnego żyrandolu czy lampy do czytania to...
rychu23, 22 cze 18:25
 

Odporność ogniowa domu z drewna

Ogień to żywioł, który w bardzo krótkim czasie potrafi obrócić w perzynę dorobek całego życia, a nierzadko pozbawić również jego. Oprócz rozważnego postępowania celem uniknięcia zaprószenia ognia lub jego wzniecenia trzeba również zabezpieczyć przed nim wszystko co się tylko da, aby uniknąć dramatycznych przeżyć.

Drewno jako materiał budowlany

W budownictwie drewno jest wykorzystywane od wieków. Niezmienną popularność zawdzięcza łatwej dostępności i obróbce. Podstawową jego wadą jest to, że niezależnie od gatunku jest materiałem palnym, którego stopień palności zależy od jego właściwości fizycznych (głównie od gęstości pozornej), zastosowania impregnacji lub powłoki ogniochronnej oraz od wymiarów wyrobów (drewno w dużych objętościach jest materiałem trudno palnym). Drewno miękkie z topoli i gatunków iglastych (sosna, świerk, jodła) o średniej gęstości pozornej (objętościowej) do 650 kg/m³ i bez zabezpieczenia ochronnego jest na ogół zaliczane do materiałów łatwo zapalnych, natomiast drewno twarde z gatunków liściastych o średniej gęstości objętościowej większej niż 650 kg/m³ oraz materiały drewnopochodne o gęstości pozornej większej niż 800 kg/m³ - do materiałów trudno zapalnych.

Aby drewno było dobrym budulcem nie może być stosowane wprost spod piły. Profesjonalne suszenie komorowe (w wysokiej temperaturze około 107°C), sezonowanie (swobodne schnięcie pod dachem i na świeżym powietrzu co najmniej przez pół roku i dosychanie na placu budowy drewna ułożonego warstwami na przekładkach dylatacyjnych), obróbka drewna (uzyskiwanie tarcicy obrzynanej – drewno bez zaokrągleń i resztek kory), czterostronne struganie (heblowanie wzmacniające odporność drzewa) o typowych przekrojach i długościach, odpowiednia wilgotność (do 18%) to podstawy gwarancji jakości wznoszonych obiektów drewnianych i ich odporności biologicznej i ogniowej.

Przy tak przygotowanym drewnie tylko część elementów konstrukcji wymaga dodatkowego zabezpieczenia. Niestety, a szkoda, w Polsce rzadko zdarza się korzystać z takiego drewna; najczęściej stosuje się chemiczne jego zabezpieczenie (impregnację) i wykończenie płytami gipsowo-kartonowymi.

Przy okazji, ciekawostka - drewno może być również hartowane (przypalane) ogniem za pomocą specjalnej maszyny żarowej, dzięki czemu zamykają się jego kanaliki powietrzne, co z kolei uniemożliwia zaprószenia ognia.

Odporność ogniowa

To zdolność elementu budynku do spełnienia w określonym czasie funkcji nośnej lub/i wydzielającej w warunkach pożaru. Innymi słowy - jest to czas od chwili wybuchu pożaru do momentu, w którym konstrukcja nie może już przenosić obciążeń, a przegroda budowlana (ściana, strop) oddzielać pomieszczeń od pożogi.

Odporność ogniową sprawdza się dla konkretnego rozwiązania konstrukcyjnego, a nie dla pojedynczego materiału. Przepisy budowlane podają klasy odporności ogniowej budynków, a wśród nich i domów mieszkalnych. Największa wymagana odporność ogniowa w budownictwie mieszkalnym jednorodzinnym wynosi 30 minut. Ten czas powinien umożliwić bezpieczne opuszczenie budynku w czasie pożaru wszystkim osobom w nim przebywającym.

Pozory mylą

Wydawać się może, że dom drewniany płonie niczym zapałka. W rzeczywistości pali się podobnie, jak dom murowany; w jednym i drugim jednakowo dobrze pali się przede wszystkim wyposażenie i dobytek. Ognioodporność budynku drewnianego jest zbliżona do tradycyjnego pod warunkiem wykorzystania dobrze obrobionego i zakonserwowanego drewna. Dowodem tego są np. domy z bali, które mają wysoką odporność ogniową dzięki zastosowaniu elementów o masywnych przekrojach. Co więcej, nośność konstrukcji drewnianych w warunkach pożaru jest wyższa niż konstrukcji stalowych lub żelbetowych, co zostało potwierdzone badaniami. Obliczony na ich podstawie współczynnik nośności drewna wynosi 1,3, a dla porównania - stali konstrukcyjnej 1,1, zbrojeniowej 1,15 i betonu 1,5. Liczby mówią same za siebie. Konstrukcja domu z drewna czterostronnie struganego o sfazowanych (ściętych) krawędziach powoduje, że płomienie ognia ślizgają się po nim, a tym samym opóźnia się czas powstania zapłonu. Także drewniane schody są bezpieczniejsze niż metalowe; opór ogniowi stawiają dłużej niż metal, który gnie się w wysokiej temperaturze.

Odporność ogniową można dodatkowo wzmocnić chemicznie stosując powierzchniowe środki ogniochronne, materiały niepalne lub trudno palne, a także stosując odpowiednie rozwiązania technologiczne.

Klasyczne zabezpieczenie przeciwogniowe

Podstawowym zadaniem powierzchniowych środków ogniochronnych jest obniżenie stopnia palności (opóźnienie zapłonu, zmniejszenie szybkości powierzchniowego rozprzestrzeniania się płomieni oraz spalania się materiałów łatwo zapalnych) drewna i wyrobów drewnopochodnych. Wśród nich można wyróżnić: impregnaty oraz emulsje, lakiery i farby pęczniejące; wszystkie powinny posiadać atesty ITB oraz pozytywną ocenę higieniczną PHZ. Preparaty te mogą być rozpuszczalnikowe (nieodporne na promienie ultrafioletowe) lub wodorozcieńczalne (nieodporne na wodę deszczową).

Ze względu na podstawowe właściwości impregnaty do drewna dzielą się na przeznaczone do stosowania wyłącznie na zewnątrz oraz dopuszczone do zabezpieczania drewna we wnętrzach mieszkalnych. Najpopularniejszą metodą ich nanoszenia jest smarowanie lub opryskiwanie (impregnacja powierzchniowa), ale ze względu na to, że powinny one głęboko wniknąć w strukturę drewna, wskazanym jest zanurzanie impregnowanych elementów w ich roztworze lub nanoszenie preparatów w komorze próżniowo-ciśnieniowej (impregnacja wgłębna).

Ze względu na sposób działania wszystkie preparaty ogniochronne można podzielić na takie, które w wysokich temperaturach: a) topią się tworząc na powierzchni drewna warstwę nieprzepuszczającą tlenu, b) wydzielają niepalny gaz ograniczający dostęp tlenu z zewnątrz, c) dłużej chronią materiał jako wypadkowa mieszanki kilku składników o odmiennym działaniu. Najczęściej w ich skład wchodzą sole (w postaci proszku lub koncentratu do rozprowadzenia wodą), szkło wodne, fosforan, siarczan amonu, fenol, kwaśne węglany sodu i potasu. Niektóre z nich mają właściwości toksyczne oraz negatywnie oddziałują na elementy konstrukcji. Dobór właściwego rodzaju materiałów zabezpieczających drewno nie jest sprawą łatwą, bowiem musi godzić nie tylko przyszłe warunki użytkowania drewnianych elementów i ich stopień narażenia na ewentualne działanie ognia, ale również pożądany wygląd i oddziaływanie na otoczenie. Dla własnej korzyści i bezpieczeństwa, to zadanie należy zawsze powierzać fachowcom. Należy również pamiętać, że powierzchni zabezpieczonych ognioochronnie nie można pokrywać żadnymi dodatkowymi powłokami dekoracyjnymi ani poddawać obróbce wtórnej.

Zastosowanie powierzchniowych środków ogniochronnych nie chroni całkowicie drewna przed zapaleniem ani nie powoduje zwiększenia odporności ogniowej konstrukcji, a jedynie poprawia właściwości drewna z uwagi na reakcję na ogień (opóźniają i utrudniają ten proces); obniża łatwość zapłonu drewna i materiałów drewnopochodnych o jeden stopień. Dzięki nim drewno uzyskuje klasyfikację materiału trudno zapalnego lub niezapalnego (trwałość od 0,5 do 1,0 godziny). Na obniżenie stopnia palności zabezpieczanych wyrobów mają również wpływ ich wymiary oraz ilość użytego środka ogniochronnego na jednostkę ich powierzchni lub objętości.

Skuteczność impregnacji zależy m.in. od głębokości wniknięcia preparatu w strukturę drewna. Im wyższy jest stopień wysuszenia drewna, tym lepsze jest pochłanianie przez nie impregnatu. Z tego też powodu można zabezpieczać tylko drewno zdrowe, czyste i nie pokryte uprzednio farbą lub lakierem.

Należy podkreślić, że osiągnięcie odporności ogniowej drugiego stopnia (materiały trudnopalne) za pomocą impregnatów na bazie roztworu soli wymaga wyjątkowo rzetelnego wykonawstwa ze względu na konieczność wielokrotnego malowania i suszenia drewnianych elementów. Co do niezbędnej krotności tych zabiegów zapewnienia producentów impregnatów znacznie się różnią od opinii inżynierów budownictwa (3 – 5, a nawet 8). Trudno więc dokładnie określić ile cykli tej metody zapewni wymagany stopień odporności ogniowej, a na dodatek warto zauważyć, że prawidłowo wykonana impregnacja nie jest również tania.

Alternatywne zabezpieczenie przeciwogniowe

Łatwiejszą i pewniejszą metodą zabezpieczenia przeciwogniowego domu drewnianego jest użycie płyt gipsowo-kartonowych. To rozwiązanie nie wymaga już zabezpieczania drewna, a jego rekomendację stanowi opracowanie przez sam Instytut Techniki Budowlanej. Decydując się na ten sposób zapewnienia odporności ogniowej należy pamiętać, że okładziny ścian zewnętrznych muszą być wykonane z płyt o podwyższonej ognioodporności, a przypadku domów w zabudowie bliźniaczej lub szeregowej na ścianach rozdzielających mieszkania po obu stronach muszą być układane podwójnie płyty gipsowo-kartonowe o grubości 12,5 mm. Wewnątrz budynku można stosować wyłącznie płyty gipsowo-kartonowe o grubości 12,5 mm, które gwarantują minimalną odporność na poziomie 30 minut. Co więcej – płytami gipsowo-kartonowymi powinny być wyłożone nie tylko wszystkie ściany i stropy, ale również podciągi, słupy, a także wnęki stolarki otworowej oraz miejsca, w których materiałem wykończeniowym jest drewno.

Według obowiązującego prawa, wykonywanie impregnacji ognioochronnej drewnianej konstrukcji budynków jednorodzinnych nie jest wymagane. Warunkiem jednak jest zastosowanie płyt kartonowo-gipsowych na wewnętrzne okładziny ścian. Mimo to, dla własnego bezpieczeństwa, którego stawką może być nie tylko zdrowie, ale również życie, decydując się na budowę domu drewnianego warto postarać się nie tylko o dobre (w aspekcie materiału budowlanego) drewno, ale też o dodatkowe jego zabezpieczenie przeciwogniowe i bezpieczeństwo pożarowe domu (o nim mowa w oddzielnym artykule).

Jeśli przestrzega się podstawowych zasad bezpieczeństwa, a dom jest prawidłowo wykonany i odpowiednio użytkowany, nie należy obawiać się pożaru nawet w domu drewnianym. Jak wszędzie, tak i w tym przypadku, rozwaga i unikanie dróg na skróty pozwolą uzyskać odpowiednią ognioodporność budynku i zachować w spokoju ognisko domowe.




autor: Elżbieta Teleśnicka

Wasze komentarze ...

  • martamuu Dzień dobry, mam pytanie, jak na ognioodporność drewna wpływa jego termowanie? Pozdrawiam - 14 maj 2015

Zaloguj się aby dodać nowy komentarz.

Powiązane branże: Domy drewniane, Materiały budowlane
Podobne: Jak montować kołki rozporowe, Nowoczesne systemy wznoszenia domów, Jak dobrać odpowiedni klej do płytek?, Impregnacja drewna, Ściana trójwarstwowa, czy dwuwarstwowa?
Słowa kluczowe: domy z drewna, domy z bali, domki z drewna, projekt domu, ognioodporność, ogniotrwałość, hartowanie, drewno, zabezpieczenie, łatwopalność, impregnowanie, zabezpieczenie przeciwogniowe, preparaty ochronne