×zamknij
Dodaj firmę
Zleć remont lub budowę, dodaj swoje ogłoszenie jako wykonawca lub zleceniodawca. Znadź fachowca do konkretnej roboty. Urzązaj przetargi na prace związane z domem lub ogrodem. Podyskutuj na forum.
Zaloguj»Login:Hasło:
Nie masz konta? Zarejestruj się!
Budujesz? remontujesz?
Szukasz pracy? Ogłoś się tutaj!
Szukaj artykułów:
Tytuł, słowa kluczowe:
artykuł Ogród zimowy to rodzaj przeszklonej zwykle dobudówki. Nie bez powodu nazywa się ją ogrodem – tu bowiem znajdują miejsce różnorodne gatunki roślin. Jednak zieleń to nie wszystko. Jak urządzić tę przestrzeń, by była oazą relaksu?
więcej »
artykuł Konstrukcje na bazie szkieletu drewnianego, płyty warstwowe, pruski mur, keramzytobeton, pustaki ceramiczne, panele styropianowe - każde ma swoje wady i zalety a podstawowym założeniem jest gotowy już fundament.
więcej »
artykuł W ogrodzie tym ważne jest praktycznie wszystko. Dlatego też sprawą kluczową staje się odpowiedni plan, który zadba o całą aranżację. Najdrobniejsze pomyłki lub nieuwaga w doborze dodatków przyczynić się mogą na zachwianie całej równowagi.
więcej »
Klinika Psychomedic organizuje staż dla studentów ostatnich lat psychologii oraz absolwentów...
karina, wczoraj 10:04
Od niedawna przeprowadziłem się do Warszawy. Poszukuję sprawdzonego warsztatu samochodowego...
reipel, 24 wrz 23:02
Co w tym temacie polecicie? Podobają mi się takie wykończenia jak...
maksik, 22 wrz 10:57
 

Urządzamy pokój dla dziecka

W każdym domu rodzinnym, na przestrzeni kilkunastu lat, jedno pomieszczenie mieszkalne ulega cyklicznej metamorfozie. Przyczyną niezbędnych przekształceń jego wystroju jest osoba w nim mieszkająca – dziecko. Tak jak szybko wyrasta ono ze swoich ubranek i butów, tak też wyrasta ze swojego pokoju. Przestrzeń oddana do wyłącznej jego dyspozycji musi nie tylko sprzyjać jego rozwojowi, ale też być odpowiednia do przyjmowania nowych funkcji i godzenia ich odmiennego charakteru na tym samym obszarze. Pokój dziecka to miejsce wypoczynku, zabawy, a z czasem także nauki, hobby i spotkań towarzyskich. Co więcej, jego wystrój powinien odpowiadać płci i charakterowi małego lokatora. To pomieszczenie musi się zmieniać tak, aby zawsze było nie tylko ciepłe, przytulne i bezpieczne, ale również kolorowe i wesołe, a przy tym funkcjonalne i ergonomiczne - najpierw dla malucha, później przedszkolaka, ucznia, a w końcu nastolatka. Dlatego urządzając pokój dziecka warto myśleć perspektywicznie i mieć na uwadze możliwość jego łatwego przekształcania w przyszłości.

Podstawowy warunek

Przy urządzaniu pokoju dziecka w każdym wieku trzeba mieć zawsze na względzie, aby wszystkie materiały, sprzęty, a nawet zabawki były wykonane z materiałów nietoksycznych oraz miały atest Państwowego Zakładu Higieny lub odpowiedni certyfikat UE.

Lokalizacja

W małym mieszkaniu już samo przeznaczenia jednego z pokoi do wyłącznej dyspozycji dziecka jest dużym wyrzeczeniem. Co innego w mieszkaniu wielopokojowym lub w domu jednorodzinnym; ich metraż i program użytkowy dają większe możliwości wyboru. Mały członek rodziny powinien być jak najbliżej rodziców; dlatego jego pokój może sąsiadować z ich sypialnią. W pierwszych miesiącach życia bobasa częstym rozwiązaniem jest wstawienie jego łóżeczka do sypialni rodziców. Kiedy dziecko podrośnie może się już przenieść do swojego pokoju; najlepiej słonecznego i już oddalonego od sypialni rodziców i od salonu tak, aby maluch miał zapewniony spokój, a rodzice i ich goście swobodę. Nie bez znaczenia jest też wielkość pokoju dziecka (minimum około 12 m²); przestrzeń powinna być na tyle duża aby umożliwiała nie tylko swobodną zabawę, ale też była gotowa do przyjmowania coraz to nowych funkcji.

Głos dziecka

O tym jak ma wyglądać pokój dziecka decydują oczywiście rodzice. Sprawa jest bezdyskusyjna kiedy dziecko jest małe, ale kiedy już podrośnie warto wziąć pod uwagę również jego zdanie w tej mierze. Nie można zapominać, że to ono, a nie rodzice, ma mieszkać i czuć się dobrze w tym pomieszczeniu, a w związku z tym ono także powinno uczestniczyć czynnie w kształtowaniu swojej przestrzeni zgodnie z upodobaniami i zainteresowaniami. Dzięki temu pokój uzyska indywidualny styl, zgodny z charakterem małej osoby.

Ściany

Ściany pokoju dziecka powinny z jednej strony harmonizować z całym mieszkaniem, z drugiej zaś odpowiadać szczególnym wymaganiom, bowiem materiał do ich wykończenia musi być łatwy do utrzymania w czystości, bardzo odporny na ścieranie na mokro i zmywanie. Przy jego zakupie należy zawsze pamiętać o zrobieniu małego zapasu, bowiem pokój każdego dzieciaka ciągle jest narażony na różnego rodzaju uszkodzenia zależne od niewyczerpanej fantazji jego mieszkańca.

Do malowania należy wybierać wyłącznie nieścieralne farby ekologiczne (wodorozcieńczalne, nietoksyczne i hipoalergiczne) lub lateksowe zawierające kauczuk (o małej chłonności tłuszczów, odporne na ścieranie oraz na wilgoć) o pastelowych i ciepłych kolorach - jasne, neutralne, które nie męczą wzroku i nie rozpraszają uwagi dziecka, lecz sprzyjają wyciszeniu i zasypianiu.

Dzieci małe lubią rysować na ścianie, a większe wypisywać na niej różne sentencje. Ciekawym rozwiązaniem może być więc pomalowanie części jednej ze ścian farbą naśladującą tablicę, dzięki czemu powstanie podłoże do rysowania kredą. Zarówno ściany jak i sufit (lepiej aby nie był białą plamą) można przyozdobić stosownie do wieku dziecka; np. szablonami lub naklejkami postaci bajkowych lub zwierzątek w pokoju malucha oraz plakatami idoli ekranu, sportu i estrady w pokoju nastolatka. Ciekawą propozycją są też też „efekty specjalne” - malowane farbą fluorescencyjną elementy – gwiazdki, słonka, księżyce, a później dinozaury, krasnale itp. świecące w ciemności na ścianach i suficie.

Ściany można też wykończyć tapetą - najlepiej wykonaną z papieru lub włókien nadających się do malowania (raufaza). Bogactwo jej barw i wzorów stanowi dobrą bazę dla jednobarwnych mebli oraz doskonały kontrast dla gładkiej ściany malowanej, która z kolei jest dobrym tłem dla mebli zarówno jedno- jak i dwukolorowych oraz wszelkiego rodzaju zabawek, dodatków i bibelotów. Najlepszym rozwiązaniem jest połączenie np. trzech ścian malowanych z jedną tapetowaną.

Podłoga

Bez względu na wiek, wszystkie dzieci lubią siedzieć, leżeć, bawić się i uczyć na podłodze. Dlatego podłoga pokoju dziecka powinna być trwała, odporna na uderzenia i ścieranie, łatwa w utrzymaniu czystości, nieśliska, ciepła oraz kolorowa i wzorzysta. Tym wymaganiom najlepiej sprosta drewno twarde (parkiet i panele: bukowe, dębowe lub z drewna egzotycznego) pokryte lakierem akrylowym, utwardzanym promieniowaniem ultrafioletowym oraz korek. Puszysty dywan jest miękki i miły w dotyku, ale uciążliwy w usuwaniu zabrudzeń, o które w pokoju dzieci nietrudno. Jeżeli jednak rodzice zdecydują się wybrać: a) dywan – to z krótkim włosiem lub z włókien zawierających substancje anty- grzybicze i alergiczne, a pod nim trzeba ułożyć matę lub siatkę antypoślizgową, która uniemożliwi jego przesuwanie b) wykładzinę - to lepiej aby była wzorzysta; na gładkiej będą od razu widoczne najmniejsze nitki i skrawki papieru, które zanim zostaną uprzątnięte niepotrzebnie będą zwracać uwagę obserwatora, a dziecko przyzwyczajać do nieporządku.

Okno

Pokój dziecka powinien mieć dobry mikroklimat oraz dostęp światła naturalnego. Okno w tym pomieszczeniu zasługuje więc na szczególną uwagę, bowiem oprócz funkcji zwyczajowo mu przypisanych musi być również przyjazne i bezpieczne dla małego mieszkańca. Okna współczesne z łatwością mogą sprostać tym wymaganiom, trzeba tylko zadbać o ich właściwy dobór. Bez problemu można je dopasować kolorem do wystroju wnętrza (ramy dwukolorowe; od zewnątrz odpowiednie do elewacji, a od wewnątrz w barwie zależnej od aranżacji) oraz zabezpieczyć przed otwarciem przez nieupoważnionego (dziecko) klamką z kluczykiem lub przyciskiem, blokadą albo ogranicznikiem otwarcia. Ta ostatnia propozycja w bezpieczny sposób zapewni również dopływ świeżego powietrza. Trzeba pamiętać, że w pokoju dziecka, w miarę możliwości, powinna być utrzymywana stała temperatura i wilgotność. Aby zapobiec wychładzaniu pomieszczenia, a jednocześnie zapewnić odpowiednią wentylację wystarczy zainstalować nawiewniki higrosterowane, które działają automatycznie, zmniejszając lub zwiększając przepływ powietrza w zależności od poziomu wilgotności w pomieszczeniu. Zamiast firan i zasłon w pokoju dziecka lepiej sprawdzą się rolety lub żaluzje, koniecznie z mechanizmem bezsznurkowym.

Dzieci lubią rzucać zabawkami, które mogą uderzyć w szybę. W oknie warto więc zamontować tzw. szybę bezpieczną, zbudowaną z dwóch tafli szkła float połączonych folią PVB, która pod wpływem silnego uderzenia pęknie, ale szkło się nie rozsypie, gdyż będzie podtrzymywane przez folię.

Szyby można upiększyć barwnymi naklejkami z samoprzylepnej folii, która się też łatwo odkleja, co umożliwia komponowanie sezonowych dekoracji, odpowiednich np. do pór roku lub aktualnych zainteresowań małego mieszkańca.

Drzwi

Drzwi wewnętrzne oddzielają i łączą równocześnie pokój dziecka z resztą mieszkania. Idealnym rozwiązaniem są drzwi przesuwne, które zajmują mało miejsca. Maluch wymaga nieustającej i bacznej obserwacji opiekunów dlatego w jego pokoju lepiej sprawdzą się drzwi szklane z hartowanego szkła lub drewniane z licznymi przeszkleniami. Są pomocne w przyzwyczajaniu malca do bycia w samotności przez pewien czas, a także przebywania w ciemności bez lęku widząc, że inne pomieszczenia są oświetlone.

Kiedy dzieci podrosną lubią biegać i – niestety - też trzaskać drzwiami. Dlatego drzwi pokoju dziecka większego muszą być wyjątkowo trwałe; najlepiej bez przeszklenia, z klamką bez ostrych i wysuniętych krawędzi oraz obowiązkowo wyposażone w blokadę dwustronną (skuteczna na każdym rodzaju podłoża, nie wymaga stałego mocowania) uniemożliwiającą przytrzaśnięcie palców dzięki zablokowaniu drzwi w dowolnej pozycji. Ciekawą, wygodną i bezpieczną propozycją są drzwi wahadłowe – odporne na nieustanne otwieranie i zamykanie, oryginalne, a ich największą zaletą jest to, że nie można nimi trzaskać.

Nastolatek czuje się już dorosły i dlatego swój pokój postrzega jako strefę prywatną. Drzwi jego pokoju powinny więc być pełne, nie przeszklone; dla niego będą gwarancją intymności, a dla reszty rodziny izolacją akustyczną (młodzież kocha hałas - głośną muzykę i rozmowę).

Tak przygotowany pokój pozostaje już tylko umeblować i odpowiednio doświetlić przy zachowaniu dbałości o bezpieczeństwo jego lokatora. O tym można przeczytać w oddzielnym artykule zatytułowanym „Meble i światło w pokoju dziecka”.




autor: Elżbieta Teleśnicka

Wasze komentarze ...

Brak komentarzy.

Zaloguj się aby dodać nowy komentarz.

Powiązane branże: Projektowanie wnętrz / Dekoratorstwo
Podobne: 7 zasad urządzenia zdrowej kuchni, Dom w stylu retro, Biuro w domu, Jak wykorzystać przestrzeń pod skosami?, Fototapeta
Słowa kluczowe: aranżacje wnętrz, projektowanie wnętrz, wystrój wnętrz, wnętrza,